Psalms 109

خدایا، نام تو را ستایش می‌کنم، خاموش مباش.

Hold not thy peace, O God of my praise;

زیرا مردم شریر و دروغگو زبان به بدگویی من گشوده‌اند و دربارهٔ من دروغ می‌گویند.

For the mouth of the wicked and the mouth of the deceitful are opened against me: they have spoken against me with a lying tongue.

سخنان نفرت‌انگیز می‌گویند و بدون سبب با من می‌جنگند.

They compassed me about also with words of hatred; and fought against me without a cause.

من آنها را دوست دارم و برایشان دعا می‌کنم امّا آنها با من مخالفت می‌کنند.

For my love they are my adversaries: but I give myself unto prayer.

جواب خوبی‌های مرا با بدی می‌دهند و در عوض محبّت، دشمنی می‌کنند.

And they have rewarded me evil for good, and hatred for my love.

حاکم ظالمی را بر او بگمار و یکی از دشمنانش را تا علیه او شهادت بدهد.

Set thou a wicked man over him: and let Satan stand at his right hand.

در دادگاه محکوم شود و دعایش هم گناه محسوب گردد!

When he shall be judged, let him be condemned: and let his prayer become sin.

عمرش کوتاه شود و دیگری جا و مقامش را بگیرد!

Let his days be few; and let another take his office.

فرزندانش یتیم شوند و زنش بیوه گردد!

Let his children be fatherless, and his wife a widow.

اطفالش آواره شوند و به گدایی بیفتند، از ویرانه‌ای که زندگی می‌کنند رانده گردند!

Let his children be continually vagabonds, and beg: let them seek their bread also out of their desolate places.

طلبکارانش مال و دارایی‌اش را غصب کنند و بیگانگان حاصل زحمتش را به تاراج ببرند.

Let the extortioner catch all that he hath; and let the strangers spoil his labour.

کسی بر او رحم نکند و هیچ‌کس یتیمانی را که او از خود به جا می‌گذارد، مورد لطف و توجّه قرار ندهد.

Let there be none to extend mercy unto him: neither let there be any to favour his fatherless children.

نسل او قطع، و نامش از صفحهٔ روزگار محو گردد!

Let his posterity be cut off; and in the generation following let their name be blotted out.

خداوند شرارت ‌نیاکانش را فراموش نکند و گناهان مادرش را نیامرزد!

Let the iniquity of his fathers be remembered with the LORD; and let not the sin of his mother be blotted out.

کارهای بد او همیشه مدّ نظر خداوند باشد، امّا خاطرهٔ او از روی زمین محو شود!

Let them be before the LORD continually, that he may cut off the memory of them from the earth.

زیرا او هرگز به کسی رحم نکرد، بلکه به فقیران و محتاجان و بی‌کسان، آزار رسانید و آنان را کشت.

Because that he remembered not to shew mercy, but persecuted the poor and needy man, that he might even slay the broken in heart.

او دوست داشت که دیگران را لعنت کند، اکنون خودش را لعنت کن. نمی‌خواست به کسی برکت برساند، پس هیچ‌کس او را برکت نرساند.

As he loved cursing, so let it come unto him: as he delighted not in blessing, so let it be far from him.

لعنت را مثل لباس به تن می‌کرد، پس اکنون لعنت مانند آب در بدنش و مثل روغن در استخوانهایش نفوذ کند.

As he clothed himself with cursing like as with his garment, so let it come into his bowels like water, and like oil into his bones.

اینک لعنت مانند لباسی که می‌پوشید و مانند کمربندی که به کمر می‌بست، او را بپوشاند.

Let it be unto him as the garment which covereth him, and for a girdle wherewith he is girded continually.

خداوند دشمنانم و کسانی را که از من بدگویی می‌کنند، چنین جزا بدهد.

Let this be the reward of mine adversaries from the LORD, and of them that speak evil against my soul.

امّا ای خدا و ای خداوند من، به‌خاطر نام خود به من کمک کن و به‌خاطر محبّت پایدارت مرا نجات بده.

But do thou for me, O GOD the Lord, for thy name's sake: because thy mercy is good, deliver thou me.

من مسکین و نیازمندم، درد و غم تا اعماق قلبم رخنه کرده است.

For I am poor and needy, and my heart is wounded within me.

مانند سایهٔ غروب در حال فنا هستم و مانند ملخی رانده شده‌ام.

I am gone like the shadow when it declineth: I am tossed up and down as the locust.

از بس روزه گرفته‌ام، قوّتی در زانوهایم نمانده و فقط پوست و استخوان شده‌ام.

My knees are weak through fasting; and my flesh faileth of fatness.

پیش دشمنانم رسوا و مسخره شده‌ام و وقتی مرا می‌بینند، سر خود را می‌جنبانند.

I became also a reproach unto them: when they looked upon me they shaked their heads.

ای خداوند و خدای من، مرا کمک کن و به‌خاطر محبّت پایدارت، مرا نجات بده

Help me, O LORD my God: O save me according to thy mercy:

تا دشمنانم بدانند که تو ای خداوند، نجات‌دهندهٔ من هستی.

That they may know that this is thy hand; that thou, LORD, hast done it.

آنها مرا لعنت می‌کنند، امّا تو مرا برکت بده، تا بدخواهانم شرمنده شوند و این بنده‌ات شادمان گردد.

Let them curse, but bless thou: when they arise, let them be ashamed; but let thy servant rejoice.

دشمنانم را رسوا گردان و آنها را با شرم و خجالت بپوشان!

Let mine adversaries be clothed with shame, and let them cover themselves with their own confusion, as with a mantle.

با زبان خود از خداوند بسیار تشکّر خواهم نمود و در حضور همهٔ مردم، او را ستایش خواهم كرد.

I will greatly praise the LORD with my mouth; yea, I will praise him among the multitude.

زیرا از مردم مسکین و فقیر حمایت می‌نماید و از دست کسانی‌که آنان را محکوم به مرگ می‌کنند، رهایی می‌بخشد.

For he shall stand at the right hand of the poor, to save him from those that condemn his soul.