Job 29

Moreover Job continued his parable, and said,

Eyüp yine anlatmaya başladı:

Oh that I were as in months past, as in the days when God preserved me;

“Keşke geçen aylar geri gelseydi, Tanrı’nın beni kolladığı,

When his candle shined upon my head, and when by his light I walked through darkness;

Kandilinin başımın üstünde parladığı, Işığıyla karanlıkta yürüdüğüm günler,

As I was in the days of my youth, when the secret of God was upon my tabernacle;

Keşke olgunluk günlerim geri gelseydi, Tanrı’nın çadırımı dostça koruduğu,

When the Almighty was yet with me, when my children were about me;

Her Şeye Gücü Yeten’in henüz benimle olduğu, Çocuklarımın çevremde bulunduğu,

When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil;

Yollarımın sütle yıkandığı, Yanımdaki kayanın zeytinyağı akıttığı günler!

When I went out to the gate through the city, when I prepared my seat in the street!

“Kent kapısına gidip Kürsümü meydana koyduğumda,

The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, and stood up.

Gençler beni görüp gizlenir, Yaşlılar kalkıp ayakta dururlardı;

The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth.

Önderler konuşmaktan çekinir, Elleriyle ağızlarını kaparlardı;

The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.

Soyluların sesi kesilir, Dilleri damaklarına yapışırdı.

When the ear heard me, then it blessed me; and when the eye saw me, it gave witness to me:

Beni duyan kutlar, Beni gören överdi;

Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and him that had none to help him.

Çünkü yardım isteyen yoksulu, Desteği olmayan öksüzü kurtarırdım.

The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow's heart to sing for joy.

Ölmekte olanın hayır duasını alır, Dul kadının yüreğini sevinçten coştururdum.

I put on righteousness, and it clothed me: my judgment was as a robe and a diadem.

Doğruluğu giysi gibi giyindim, Adalet kaftanım ve sarığımdı sanki.

I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.

Körlere göz, Topallara ayaktım.

I was a father to the poor: and the cause which I knew not I searched out.

Yoksullara babalık eder, Garibin davasını üstlenirdim.

And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth.

Haksızın çenesini kırar, Avını dişlerinin arasından kapardım.

Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply my days as the sand.

“ ‘Son soluğumu yuvamda vereceğim’ diye düşünüyordum, ‘Günlerim kum taneleri kadar çok.

My root was spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch.

Köküm sulara erişecek, Çiy geceyi dallarımda geçirecek.

My glory was fresh in me, and my bow was renewed in my hand.

Aldığım övgüler tazelenecek, Elimdeki yay yenilenecek.’

Unto me men gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.

“İnsanlar beni saygıyla dinler, Öğüdümü sessizce beklerlerdi.

After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.

Ben konuştuktan sonra onlar konuşmazdı, Sözlerim üzerlerine damlardı.

And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.

Yağmuru beklercesine beni bekler, Son yağmurları içercesine sözlerimi içerlerdi.

If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.

Kendilerine gülümsediğimde gözlerine inanmazlardı, Güler yüzlülüğüm onlara cesaret verirdi.

I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.

Onların yolunu ben seçer, başlarında dururdum, Askerlerinin ortasında kral gibi otururdum, Yaslıları avutan biri gibiydim.