Proverbs 5

Anak ko, pakinggan mo ang aking karunungan; ikiling mo ang iyong pakinig sa aking unawa:
Mærk dig, min Søn, min Visdom, bøj til min Indsigt dit Øre,
Upang makapagingat ka ng kabaitan, at upang ang iyong mga labi ay makapagingat ng kaalaman.
at Kløgt må våge øver dig, Læbernes kundskab vare på dig.
Sapagka't ang mga labi ng masamang babae ay tumutulo ng pulot, at ang kaniyang bibig ay madulas kay sa langis:
Thi af Honning drypper den fremmedes Læber, glattere end Olie er hendes Gane;
Nguni't ang kaniyang huling wakas ay mapait kay sa ahenho, matalas na parang tabak na may talim sa magkabila.
men til sidst er hun besk som Malurt, hvas som tveægget Sværd;
Ang kaniyang mga paa ay nagsisibaba sa kamatayan; ang kaniyang mga hakbang ay nagsisihawak sa Sheol;
hendes Fødder styrer nedad mod Døden, til Dødsriget stunder hendes Fjed;
Na anopa't hindi niya nasusumpungan ang kapanatagan ng landas ng buhay; ang kaniyang mga lakad ay hindi panatag, at hindi niya nalalaman.
hun følger ej Livets Vej, hendes Spor er bugtet, hun ved det ikke.
Ngayon nga, mga anak ko, dinggin ninyo ako, at huwag kayong magsihiwalay sa mga salita ng aking bibig.
Hør mig da nu, min Søn, vig ikke fra min Munds Ord!
Ilayo mo ang iyong lakad sa kaniya, at huwag kang lumapit sa pintuan ng kaniyang bahay:
Lad din Vej være langt fra hende, kom ej hendes Husdør nær,
Baka mo ibigay ang iyong karangalan sa iba, at ang iyong mga taon sa mga mabagsik:
at du ikke må give andre din Ære, en grusom Mand dine År.
Baka ang mga di kilalang babae ay mapuno ng iyong kalakasan; at ang iyong mga pinagpagalan ay mapasa bahay ng kaapid;
at ikke dit Gods skal mætte fremmede, din Vinding ende i Andenmands Hus,
At ikaw ay manangis sa iyong huling wakas, pagka ang iyong laman at ang iyong katawan ay natunaw,
så du gribes af Anger til sidst, når dit Kød og Huld svinder hen,
At iyong sabihin, bakit ko kinayamutan ang turo, at hinamak ng aking puso ang saway:
og du siger: "Ak, at jeg hadede Tugt, at mit Hjerte lod hånt om Revselse,
Ni hindi ko man sinunod ang tinig ng aking mga tagapagturo, O ikiling ko man ang aking pakinig sa kanila na mga nagturo sa akin!
så jeg ikke lød mine Læreres Røst, ej bøjed mit Øre til dem, som lærte mig!
Ako'y malapit sa lahat ng kasamaan sa gitna ng kapisanan at ng kapulungan.
Nær var jeg kommet i alskens Ulykke midt i Forsamling og Menighed!"
Uminom ka ng tubig sa iyong sariling tipunan ng tubig, at sa nagsisiagos na tubig sa iyong sariling balon.
Drik Vand af din egen Cisterne og rindende Vand af din Brønd;
Mananabog ba ang iyong mga bukal sa kaluwangan, at mga agos ng tubig sa mga lansangan?
lad ej dine Kilder flyde på Gaden, ej dine Bække på Torvene!
Maging iyong magisa, at huwag sa di kilala na kasama mo.
Dig skal de tilhøre, dig alene, ingen fremmed ved Siden af dig!
Pagpalain ang iyong bukal; at magalak ka sa asawa ng iyong kabataan.
Velsignet være dit Væld, og glæd dig ved din Ungdoms Hustru,
Gaya ng maibiging usa at ng masayang usang babae, bigyan kang katiwasayan ng kaniyang dibdib sa buong panahon; at laging malugod ka sa kaniyang pagibig.
den elskelige Hind, den yndige Gazel; hendes Elskov fryde dig stedse, berus dig altid i hendes Kærlighed!
Sapagka't bakit ka malulugod, anak ko, sa ibang babae, at yayakap sa sinapupunan ng di kilala?
Hvi beruser du dig, min Søn, i en fremmed og tager en andens Hustru i Favn?
Sapagka't ang mga lakad ng tao ay nasa harap ng mga mata ng Panginoon, at kaniyang pinapatag ang lahat niyang mga landas.
Thi for HERRENs Øjne er Menneskets Veje, grant følger han alle dets Spor;
Ang sarili niyang mga kasamaan ay kukuha sa masama. At siya'y matatalian ng mga panali ng kaniyang kasalanan.
den gudløse fanges af egen Brøde og holdes fast i Syndens Reb;
Siya'y mamamatay sa kakulangan ng turo; at sa kadahilanan ng kaniyang pagkaulol ay maliligaw siya.
han dør af Mangel på Tugt, går til ved sin store Dårskab.