Job 29

At muling ipinagbadya ni Job ang kaniyang talinghaga, at nagsabi,
Og Job vedblev at fremsætte sit Tankesprog:
Oh ako nawa'y napasa mga buwan noong dakong una, gaya noong mga kaarawan ng binabantayan ako ng Dios;
Ak, havde jeg det som tilforn, som dengang Gud tog sig af mig,
Nang ang kaniyang ilawan ay sumisilang sa aking ulo at sa pamamagitan ng kaniyang liwanag ay lumalakad ako sa kadiliman;
da hans Lampe lyste over mit Hoved, og jeg ved hans Lys vandt frem i Mørke,
Gaya noong ako'y nasa kabutihan ng aking mga kaarawan, noong ang pagkasi ng Dios ay nasa aking tolda;
som i mine modne År, da Guds Fortrolighed var over mit Telt,
Noong ang Makapangyarihan sa lahat ay sumasaakin pa, at ang aking mga anak ay nangasa palibot ko;
da den Almægtige end var hos mig og mine Drenge var om mig,
Noong ang aking mga hakbang ay naliligo sa gatas, at ang bato ay nagbubuhos para sa akin ng mga ilog ng langis!
da mine Fødder vaded i Fløde, og Olie strømmede, hvor jeg stod,
Noong ako'y lumalabas sa pintuang-bayan hanggang sa bayan, noong aking inihahanda ang aking upuan sa lansangan,
da jeg gik ud til Byens Port og rejste mit Sæde på Torvet.
Nakikita ako ng mga binata, at nagsisipagkubli, at ang mga matanda ay nagsisitindig at nagsisitayo:
Når Ungdommen så mig, gemte deo sig, Oldinge rejste sig op og stod,
Ang mga pangulo ay nagpipigil ng pangungusap, at inilalagay ang kanilang kamay sa kanilang bibig;
Høvdinger standsed i Talen og lagde Hånd på Mund,
Ang tinig ng mga mahal na tao ay tumatahimik, at ang kanilang dila ay dumidikit sa ngalangala ng kanilang bibig.
Stormænds Røst forstummed, deres Tunge klæbed til Ganen;
Sapagka't pagka naririnig ako ng pakinig, ay pinagpapala nga ako; at pagka nakikita ako ng mata, ay sumasaksi sa akin:
Øret hørte og priste mig lykkelig, Øjet så og tilkendte mig Ære.
Sapagka't aking iniligtas ang dukha na dumadaing, ang ulila rin naman na walang tumutulong sa kaniya.
Thi jeg redded den arme, der skreg om Hjælp, den faderløse, der savned en Hjælper;
Ang basbas ng malapit nang mamamatay ay sumaakin: at aking pinaawit sa kagalakan ang puso ng babaing bao.
den, det gik skævt, velsignede mig, jeg frydede Enkens Hjerte;
Ako'y nagbibihis ng katuwiran, at sinusuutan niya ako: ang aking kaganapan ay parang isang balabal at isang diadema.
jeg klædte mig i Retfærd, og den i mig, i Ret som Kappe og Hovedbind.
Ako'y naging mga mata sa bulag, at naging mga paa ako sa pilay.
Jeg var den blindes Øje, jeg var den lammes Fod;
Ako'y naging ama sa mapagkailangan; at ang usap niyaong hindi ko nakikilala ay aking sinisiyasat.
jeg var de fattiges Fader, udreded den mig ukendtes Sag;
At aking binali ang mga pangil ng liko, at inagaw ko ang huli sa kaniyang mga ngipin.
den lovløses Tænder brød jeg, rev Byttet ud af hans Gab.
Nang magkagayo'y sinabi ko, mamamatay ako sa aking pugad, at aking pararamihin ang aking mga kaarawan na gaya ng buhangin:
Så tænkte jeg da: "Jeg skal dø i min Rede, leve så længe som Føniksfuglen;
Ang aking ugat ay nakalat sa tubig, at ang hamog ay lumalapag buong gabi sa aking sanga:
min Rod kan Vand komme til, Duggen har Nattely i mine Grene;
Ang aking kaluwalhatian ay sariwa sa akin, at ang aking busog ay nababago sa aking kamay.
min Ære er altid ny, min Bue er altid ung i min Hånd!"
Sa akin ay nangakikinig ang mga tao, at nangaghihintay, at nagsisitahimik sa aking payo.
Mig hørte de på og bied, var tavse, mens jeg gav Råd;
Pagkatapos ng aking mga salita ay hindi na sila nagsasalita pa uli; at ang aking pananalita ay tumutulo sa kanila.
ingen tog Ordet, når jeg havde talt, mine Ord faldt kvægende på dem;
At kanilang hinihintay ako, na gaya ng paghihintay sa ulan, at kanilang ibinubuka ang kanilang bibig na maluwang na gaya sa huling ulan.
de bied på mig som på Regn, spærred Munden op efter Vårregn.
Ako'y ngumingiti sa kanila pagka sila'y hindi nanganiniwala: at ang liwanag ng aking mukha ay hindi nila hinahamak.
Mistrøstige smilte jeg til, mit Åsyns Lys fik de ej til at svinde.
Ako'y namimili sa kanilang daan, at nauupong gaya ng puno, at tumatahang gaya ng hari sa hukbo, gaya ng nangaaliw sa nananangis.
Vejen valgte jeg for dem og sad som Høvding, troned som Konge blandt Hærmænd, som den, der gav sørgende Trøst.