Job 9

Eyüp şöyle yanıtladı:

Then Job answered and said,

“Biliyorum, gerçekten öyledir, Ama Tanrı’nın önünde insan nasıl haklı çıkabilir?

I know it is so of a truth: but how should man be just with God?

Biri O’nunla tartışmak istese, Binde bir bile O’na yanıt veremez.

If he will contend with him, he cannot answer him one of a thousand.

O’nun bilgisi derin, gücü eşsizdir, Kim O’na direndi de ayakta kaldı?

He is wise in heart, and mighty in strength: who hath hardened himself against him, and hath prospered?

O dağları yerinden oynatır da, Dağlar farkına varmaz, Öfkeyle altüst eder onları.

Which removeth the mountains, and they know not: which overturneth them in his anger.

Dünyayı yerinden oynatır, Direklerini titretir.

Which shaketh the earth out of her place, and the pillars thereof tremble.

Güneşe buyruk verir, doğmaz güneş, Yıldızları mühürler.

Which commandeth the sun, and it riseth not; and sealeth up the stars.

O’dur tek başına gökleri geren, Denizin dalgaları üzerinde yürüyen.

Which alone spreadeth out the heavens, and treadeth upon the waves of the sea.

[] Büyük Ayı’yı, Oryon’u, Ülker’i, Güney takımyıldızlarını yaratan O’dur.

Which maketh Arcturus, Orion, and Pleiades, and the chambers of the south.

Anlayamadığımız büyük işler, Sayısız şaşılası işler yapan O’dur.

Which doeth great things past finding out; yea, and wonders without number.

İşte, yanımdan geçer, O’nu göremem, Geçip gider, farkına bile varmam.

Lo, he goeth by me, and I see him not: he passeth on also, but I perceive him not.

Evet, O avını kaparsa, kim O’nu durdurabilir? Kim O’na, ‘Ne yapıyorsun’ diyebilir?

Behold, he taketh away, who can hinder him? who will say unto him, What doest thou?

Tanrı öfkesini dizginlemez, Rahav’ın yardımcıları bile O’nun ayağına kapanır.

If God will not withdraw his anger, the proud helpers do stoop under him.

“Nerde kaldı ki, ben O’na yanıt vereyim, O’nunla tartışmak için söz bulayım?

How much less shall I answer him, and choose out my words to reason with him?

Haklı olsam da O’na yanıt veremez, Merhamet etmesi için yargıcıma yalvarırdım ancak.

Whom, though I were righteous, yet would I not answer, but I would make supplication to my judge.

O’nu çağırsam, O da bana yanıt verseydi, Yine de inanmazdım sesime kulak verdiğine.

If I had called, and he had answered me; yet would I not believe that he had hearkened unto my voice.

O beni kasırgayla eziyor, Nedensiz yaralarımı çoğaltıyor.

For he breaketh me with a tempest, and multiplieth my wounds without cause.

Soluk almama izin vermiyor, Ancak beni acıya doyuruyor.

He will not suffer me to take my breath, but filleth me with bitterness.

Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür! Adalet sorunuysa, kim O’nu mahkemeye çağırabilir?

If I speak of strength, lo, he is strong: and if of judgment, who shall set me a time to plead?

Suçsuz olsam ağzım beni suçlar, Kusursuz olsam beni suçlu çıkarır.

If I justify myself, mine own mouth shall condemn me: if I say, I am perfect, it shall also prove me perverse.

“Kusursuz olsam da kendime aldırdığım yok, Yaşamımı hor görüyorum.

Though I were perfect, yet would I not know my soul: I would despise my life.

Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki, ‘O suçluyu da suçsuzu da yok ediyor.’

This is one thing, therefore I said it, He destroyeth the perfect and the wicked.

Kırbaç ansızın ölüm saçınca, O suçsuzların sıkıntısıyla eğlenir.

If the scourge slay suddenly, he will laugh at the trial of the innocent.

Dünya kötülerin eline verilmiş, Yargıçların gözünü kapayan O’dur. O değilse, kimdir?

The earth is given into the hand of the wicked: he covereth the faces of the judges thereof; if not, where, and who is he?

“Günlerim koşucudan çabuk, İyilik görmeden geçmekte.

Now my days are swifter than a post: they flee away, they see no good.

Kamış sandal gibi kayıp gidiyor, Avının üstüne süzülen kartal gibi.

They are passed away as the swift ships: as the eagle that hasteth to the prey.

‘Acılarımı unutayım, Üzgün çehremi değiştirip gülümseyeyim’ desem,

If I say, I will forget my complaint, I will leave off my heaviness, and comfort myself:

Bütün dertlerimden yılarım, Çünkü beni suçsuz saymayacağını biliyorum.

I am afraid of all my sorrows, I know that thou wilt not hold me innocent.

Madem suçlanacağım, Neden boş yere uğraşayım?

If I be wicked, why then labour I in vain?

Sabun otuyla yıkansam, Ellerimi kül suyuyla temizlesem,

If I wash myself with snow water, and make my hands never so clean;

Beni yine pisliğe batırırsın, Giysilerim bile benden tiksinir.

Yet shalt thou plunge me in the ditch, and mine own clothes shall abhor me.

O benim gibi bir insan değil ki, O’na yanıt vereyim, Birlikte mahkemeye gideyim.

For he is not a man, as I am, that I should answer him, and we should come together in judgment.

Keşke aramızda bir hakem olsa da, Elini ikimizin üstüne koysa!

Neither is there any daysman betwixt us, that might lay his hand upon us both.

Tanrı sopasını üzerimden kaldırsın, Dehşeti beni yıldırmasın.

Let him take his rod away from me, and let not his fear terrify me:

O zaman konuşur, O’ndan korkmazdım, Ama bu durumda bir şey yapamam.

Then would I speak, and not fear him; but it is not so with me.