Proverbs 5

My son, attend unto my wisdom, and bow thine ear to my understanding:

Oğlum, bilgeliğime dikkat et, Akıllıca sözlerime kulak ver.

That thou mayest regard discretion, and that thy lips may keep knowledge.

Böylelikle her zaman sağgörülü olur, Dudaklarınla bilgiyi korursun.

For the lips of a strange woman drop as an honeycomb, and her mouth is smoother than oil:

Zina eden kadının bal damlar dudaklarından, Ağzı daha yumuşaktır zeytinyağından.

But her end is bitter as wormwood, sharp as a twoedged sword.

Ama sonu pelinotu kadar acı, İki ağızlı kılıç kadar keskindir.

Her feet go down to death; her steps take hold on hell.

Ayakları ölüme gider, Adımları ölüler diyarına ulaşır.

Lest thou shouldest ponder the path of life, her ways are moveable, that thou canst not know them.

Yaşama giden yolu hiç düşünmez, Yolları dolaşıktır, ama farkında değil.

Hear me now therefore, O ye children, and depart not from the words of my mouth.

Oğlum, şimdi beni dinle, Ağzımdan çıkan sözlerden ayrılma.

Remove thy way far from her, and come not nigh the door of her house:

Öyle kadınlardan uzak dur, Yaklaşma evinin kapısına.

Lest thou give thine honour unto others, and thy years unto the cruel:

Yoksa onurunu başkalarına, Yıllarını bir gaddara kaptırırsın.

Lest strangers be filled with thy wealth; and thy labours be in the house of a stranger;

Varını yoğunu yer bitirir yabancılar, Emeğin başka birinin evini bayındır kılar.

And thou mourn at the last, when thy flesh and thy body are consumed,

Ah çekip inlersin ömrünün son günlerinde, Etin, bedenin tükendiğinde.

And say, How have I hated instruction, and my heart despised reproof;

“Eğitilmekten neden bu kadar nefret ettim, Yüreğim uyarıları neden önemsemedi?” dersin.

And have not obeyed the voice of my teachers, nor inclined mine ear to them that instructed me!

“Öğretmenlerimin sözünü dinlemedim, Beni eğitenlere kulak vermedim.

I was almost in all evil in the midst of the congregation and assembly.

Halkın ve topluluğun arasında Tam bir yıkımın eşiğine gelmişim.”

Drink waters out of thine own cistern, and running waters out of thine own well.

Suyu kendi sarnıcından, Kendi kuyunun kaynağından iç.

Let thy fountains be dispersed abroad, and rivers of waters in the streets.

Pınarların sokakları, Akarsuların meydanları mı sulamalı?

Let them be only thine own, and not strangers' with thee.

Yalnız senin olsun onlar, Paylaşma yabancılarla.

Let thy fountain be blessed: and rejoice with the wife of thy youth.

Çeşmen bereketli olsun Ve gençken evlendiğin karınla mutlu ol.

Let her be as the loving hind and pleasant roe; let her breasts satisfy thee at all times; and be thou ravished always with her love.

Sevimli bir geyik, zarif bir ceylan gibi, Hep seni doyursun memeleri. Aşkıyla sürekli coş.

And why wilt thou, my son, be ravished with a strange woman, and embrace the bosom of a stranger?

Oğlum, neden ahlaksız bir kadınla coşasın, Neden başka birinin karısını koynuna alasın?

For the ways of man are before the eyes of the LORD, and he pondereth all his goings.

RAB insanın tuttuğu yolu gözler, Attığı her adımı denetler.

His own iniquities shall take the wicked himself, and he shall be holden with the cords of his sins.

Kötü kişiyi kendi suçları ele verecek, Günahının kemendi kıskıvrak bağlayacak onu.

He shall die without instruction; and in the greatness of his folly he shall go astray.

Aşırı ahmaklığı onu yoldan çıkaracak, Terbiyeyi umursamadığı için ölecek.