Job 32

A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
Niin ne kolme miestä lakkasivat vastaamasta Jobia, että hän piti itsensä hurskaana.
Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
Mutta Elihu Barakelin poika Busista, Ramin sukukunnasta, vihastui Jobin päälle, että hän piti sielunsa hurskaampana Jumalaa,
Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
Ja närkästyi kolmen ystävänsä päälle, ettei he mitään vastausta löytäneet, ja kuitenkin tuomitsivat Jobin.
Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.
Sillä Elihu odotti niinkauvan kuin he puhuivat Jobin kanssa, että he olivat vanhemmat häntä.
Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.
Kuin Elihu näki, ettei vastausta ollut kolmen miehen suussa, vihastui hän.
I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.
Ja näin vastasi Elihu Barakelin poika Busista ja sanoi: minä olen nuori, ja te olette vanhat, sentähden minä häpesin ja pelkäsin osoittaa teille minun taitoani.
Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.
Minä ajattelin: puhukaan vuodet, ja vanhuus osoittakoon taitonsa.
Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
Mutta henki on ihmisessä; ja Kaikkivaltiaan henki tekee hänen ymmärtäväiseksi.
Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
Suuret ei ole taitavimmat, eikä vanhat ymmärrä, mikä oikeus on.
Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
Sentähden minäkin puhun. Kuulkaat minua: minäkin osoitan tietoni.
Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.
Katso, minä olen odottanut teidän puhuissanne, minä olen ottanut teidän ymmärryksestänne vaarin, siihenasti että te olisitte osanneet oikeuden.
I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.
Ja minä olen ottanut teistä vaarin; ja katso, ei ole yksikään teistä Jobia nuhdellen voittanut, eli hänen sanaansa vastata taitanut.
Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
Ettette sanoisi: me olemme löytäneet taidon; että Jumala on hänen hyljännyt, ja ei yksikään muu.
Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
Sillä ei hän ole minua vastaan puhunut, enkä minä vastaa häntä niinkuin te puhuitte.
Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.
He pelkäävät, ja ei taida silleen mitään vastata, eikä mitään puhua.
Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.
Että minä olen odottanut, ja ei he taida mitään puhua; vaan he vaikenivat, ja ei enää vastaa mitään.
Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
Niin minä vastaan kuitenkin osani, ja osoitan tietoni.
Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
Sillä minä olen niin täynnä sanoja, että minun henkeni ahdistaa minun vatsaani.
Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
Katso, minun vatsani on niinkuin viina, jonka henki ei avattu ole, joka uudet leilit särkee.
Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
Minun täytyy puhua, että minä saisin henkeni vetää: minun täytyy avata huuleni ja vastata.
Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.
En minä muotoa katso, enkä ihmisen mielen perään puhu.
Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.
Sillä en minä tiedä (jos minä niin teen), että minun Luojani tempaa äkisti minun pois.