Psalms 71

 Till dig, HERRE, tager jag min tillflykt;  låt mig aldrig komma på skam.
Vin, ho Eternulo, mi fidas: Mi neniam estu hontigita.
 Rädda mig och befria mig genom din rättfärdighet;  böj ditt öra till mig och fräls mig.
Per Via justeco savu min kaj liberigu min; Klinu al mi Vian orelon, kaj helpu min.
 Var mig en klippa där jag får bo,      och dit jag alltid kan fly,      du som beskär mig frälsning.  Ty du är mitt bergfäste och min borg.
Estu por mi fortika roko, kien mi povus ĉiam veni, Kiun Vi destinis por mia savo; Ĉar Vi estas mia roko kaj mia fortikaĵo.
 Min Gud, befria mig ur den ogudaktiges våld,  ur den orättfärdiges och förtryckarens hand.
Ho mia Dio, liberigu min el la mano de malbonulo, El la mano de krimulo kaj premanto.
 Ty du är mitt hopp, o Herre,  HERRE, du är min förtröstan allt ifrån min ungdom.
Ĉar Vi estas mia espero, ho mia Sinjoro; La Eternulo estas mia fido de post mia juneco.
 Du har varit mitt stöd allt ifrån moderlivet,  ja, du har förlöst mig ur min moders liv;  dig gäller ständigt mitt lov.
Vin mi fidis de la embrieco, De la ventro de mia patrino Vi estas mia protektanto; Vin mi ĉiam gloros.
 Jag har blivit såsom ett vidunder för många;  men du är min starka tillflykt.
Mirindaĵo mi estis por multaj; Kaj Vi estas mia forta rifuĝejo.
 Låt min mun vara full av ditt lov,  hela dagen av din ära.
Mia buŝo estas plena de glorado por Vi, Ĉiutage de Via majesto.
 Förkasta mig icke i min ålderdoms tid,  övergiv mig ej, när min kraft försvinner.
Ne forpuŝu min en la tempo de maljuneco; Kiam konsumiĝos miaj fortoj, tiam ne forlasu min.
 Ty mina fiender säga så om mig,  och de som vakta på min själ      rådslå så med varandra:
Ĉar miaj malamikoj parolas pri mi, Kaj tiuj, kiuj insidas kontraŭ mia animo, konsiliĝas inter si,
 »Gud har övergivit honom;  förföljen och gripen honom,      ty det finnes ingen som räddar.»
Dirante: Dio lin forlasis; Persekutu kaj kaptu lin, ĉar neniu lin savos.
 Gud, var icke långt ifrån mig;  min Gud, skynda till min hjälp.
Ho Dio, ne malproksimiĝu de mi; Ho mia Dio, rapidu, por helpi min.
 Må de komma på skam och förgås,      som stå emot min själ;  må de höljas med smälek och blygd,      som söka min ofärd.
Estu hontigitaj kaj malaperu la persekutantoj de mia animo; De honto kaj malhonoro estu kovritaj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
 Men jag skall alltid hoppas  och än mer föröka allt ditt lov.
Kaj mi ĉiam fidos Kaj ĉiam pligrandigos Vian gloron.
 Min mun skall förtälja din rättfärdighet,  hela dagen din frälsning,  ty jag känner intet mått därpå.
Mia buŝo rakontos Vian justecon, Ĉiutage Vian helpon, Ĉar mi ne povus ĉion elkalkuli.
 Jag skall frambära Herrens, HERRENS väldiga gärningar;  jag skall prisa din rättfärdighet, ja, din allenast.
Mi gloros la fortojn de mia Sinjoro, la Eternulo; Mi rakontos nur Vian justecon.
 Gud, du har undervisat mig allt ifrån min ungdom;  och intill nu förkunnar jag dina under.
Ho Dio, Vi instruis min detempe de mia juneco; Kaj ĝis nun mi predikas pri Viaj mirakloj.
 Så övergiv mig ej heller, o Gud,  i min ålderdom, när jag varder grå,  till dess jag får förtälja om din arm för ett annat släkte,  om din makt för alla dem som skola komma.
Ankaŭ ĝis la maljuneco kaj grizeco ne forlasu min, ho Dio, Ĝis mi rakontos pri Via brako al la estonta generacio, Pri Via forto al ĉiuj venontoj.
 Din rättfärdighet når till himmelen, o Gud.  Du som har gjort så stora ting,      o Gud, vem är dig lik?
Via justeco, ho Dio, estas tre alta; En la grandaj faroj, kiujn Vi plenumis, Ho Dio, kiu Vin egalas?
 Du som har låtit oss pröva      så mycken nöd och olycka,  du skall åter göra oss levande      och föra oss upp igen      du jordens djup.
Vi vidigis al mi grandajn kaj kruelajn suferojn, Sed Vi denove min vivigis, Kaj el la abismoj de la tero Vi denove min eligis.
 Ja, låt mig växa till alltmer;      och trösta mig igen.
Vi pliigas mian grandecon Kaj denove min konsolas.
 Så vill ock jag tacka dig      med psaltarspel      för din trofasthet, min Gud;  jag vill lovsjunga dig till harpa,      du Israels Helige.
Kaj mi gloros Vin per psaltero por Via fideleco, ho mia Dio; Mi kantos al Vi per harpo, Ho Sanktulo de Izrael!
 Mina läppar skola jubla,      ty jag vill lovsjunga dig;  ja, jubla skall min själ,      som du har förlossat.
Ĝojas miaj lipoj, kiam mi kantas al Vi; Kaj mia animo, kiun Vi savis.
 Och min tunga skall hela dagen      tala om din rättfärdighet;  ty de som sökte min ofärd      hava kommit på skam och måst blygas.
Kaj mia lango ĉiutage rakontas Vian justecon; Ĉar hontigitaj kaj malhonoritaj estas tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.