Psalms 81

Sing aloud unto God our strength: make a joyful noise unto the God of Jacob.

برای خدایی که قوّت ماست، سرود شادی بسرایید و برای خدای یعقوب آواز شادمانی سر دهید.

Take a psalm, and bring hither the timbrel, the pleasant harp with the psaltery.

دف را بیاورید و با بربط و رباب سرود بخوانید.

Blow up the trumpet in the new moon, in the time appointed, on our solemn feast day.

شیپور را در روزهای عید به صدا درآورید، در ماه نو و زمانی كه ماه كامل است.

For this was a statute for Israel, and a law of the God of Jacob.

زیرا این رسمی است برای اسرائیل و دستوری است از جانب خدای یعقوب،

This he ordained in Joseph for a testimony, when he went out through the land of Egypt: where I heard a language that I understood not.

آن را به مردم اسرائیل داد، هنگامی‌که از مصر بیرون رفتند. صدای ناآشنایی به گوشم می‌رسد که می‌گوید:

I removed his shoulder from the burden: his hands were delivered from the pots.

«بار سنگین را از دوشتان برداشتم و دستهایتان را از حمل سبدها آزاد نمودم.

Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder: I proved thee at the waters of Meribah. Selah.

هنگامی‌که در سختی بودید و به من روی آوردید، من شما را نجات دادم. از میان رعد تو را اجابت کردم، و در کنار چشمه‏‌های مریبا شما را آزمایش نمودم.

Hear, O my people, and I will testify unto thee: O Israel, if thou wilt hearken unto me;

ای قوم من، به هشدار من توجّه کنید؛ ای بنی‌اسرائیل، از شما می‌‌‌‌خواهم که به من گوش دهید.

There shall no strange god be in thee; neither shalt thou worship any strange god.

شما هرگز نباید خدای دیگری را بپرستید و به خدای بیگانه سجده کنید.

I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.

من خداوند، خدای شما هستم، که شما را از مصر خارج کردم. دهان خود را باز کنید و شما را سیر خواهم کرد.

But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.

«امّا قوم من به سخنان من گوش ندادند و بنی‌اسرائیل از من اطاعت نکردند.

So I gave them up unto their own hearts' lust: and they walked in their own counsels.

بنابراین آنها را به حال خودشان گذاشتم تا خواهش‌های خود را بجا آورند.

Oh that my people had hearkened unto me, and Israel had walked in my ways!

ای کاش قوم من به من گوش می‌دادند و بنی‌اسرائیل از من اطاعت می‌کردند.

I should soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.

آنگاه بزودی دشمنانشان را سرکوب می‌نمودم و مخالفان آنها را مجازات می‌کردم.

The haters of the LORD should have submitted themselves unto him: but their time should have endured for ever.

آنهایی که از خداوند نفرت دارند، با ترس در برابر او تعظیم می‌کردند و گرفتار مجازات ابدی می‌شدند.

He should have fed them also with the finest of the wheat: and with honey out of the rock should I have satisfied thee.

امّا شما را با بهترین گندم خوراک می‌دادم و با عسل وحشی سیر می‌گردانیدم.»