Psalms 89

La favorfarojn de la Eternulo mi kantos eterne; De generacio al generacio mi sciigos Vian fidelecon per mia buŝo.
Etanin sen Esrahilaisen opetus. Minä veisaan Herran armoja ijankaikkisesti, ja ilmoitan sinun totuuttas suullani suvusta sukuun,
Ĉar mi diris: Por eterne estas fundamentita la boneco, En la ĉielo estas fortikigita Via fideleco.
Ja sanon: ijankaikkinen armo käy ylös: sinä pidät uskollisesti totuutes taivaissa.
Mi faris interligon kun Mia elektito. Mi ĵuris al David, Mia sklavo:
Minä olen liiton tehnyt valittuini kanssa: minä olen vannonut Davidille palvelialleni:
Por eterne Mi fortikigos vian semon, Kaj Mi konstruis vian tronon por ĉiuj generacioj. Sela.
Hamaan ijankaikkisuuteen vahvistan minä sinun siemenes, ja rakennan sinun istuimes suvusta sukuun, Sela!
Kaj la ĉielo gloras Viajn miraklojn, ho Eternulo, Kaj Vian fidelecon en la anaro de la sanktuloj.
Ja taivaat pitää ylistämän, Herra, sinun ihmeitäs, niin myös totuuttas pyhäin seurakunnassa.
Ĉar kiu en la ĉielo estas egala al la Eternulo? Kiu estas simila al la Eternulo inter la potenculoj?
Sillä kuka taidetaan pilvissä verrattaa Herraan? ja kuka on Herran kaltainen jumalain lasten seassa?
Dio estas potenca en la anaro de la sanktuloj, Kaj timinda por ĉiuj, kiuj Lin ĉirkaŭas.
Jumala on sangen väkevä pyhäinsä kokouksissa, ja ihmeellinen kaikkein seassa, jotka ovat hänen ympärillänsä.
Ho Eternulo, Dio Cebaot, Kiu estas potenca kiel Vi, ho Eternulo? Kaj Via fideleco estas en ĉio, kio Vin ĉirkaŭas.
Herra Jumala Zebaot, kuka on niinkuin sinä, väkevä Jumala? ja sinun totuutes on sinun ympärilläs.
Vi regas la malkvietecon de la maro; Kiam leviĝas ĝiaj ondoj, Vi ilin kvietigas.
Sinä vallitset pauhaavaisen meren: sinä hillitset paisuvaiset aallot.
Vi faligis Rahabon, kiel mortigiton; Per Via forta brako Vi diskurigis Viajn malamikojn.
Sinä lyöt Rahabin kuoliaaksi: sinä hajoitat vihollises urhoollisella käsivarrellas.
Al Vi apartenas la ĉielo, kaj ankaŭ al Vi apartenas la tero; La universon, kaj ĉion, kio ĝin plenigas, Vi fondis.
Taivaat ovat sinun, maa myös on sinun: sinä olet perustanut maan piirin, ja mitä siinä on.
La nordon kaj la sudon Vi kreis; Tabor kaj Ĥermon prikantas Vian nomon.
Pohjan ja etelän olet sinä luonut: Tabor ja Hermon kiittävät sinun nimeäs.
Vi havas brakon kun forto; Potenca estas Via mano, alta estas Via dekstra.
Sinulla on voimallinen käsivarsi: väkevä on sinun kätes, ja korkia on oikia kätes.
Virto kaj justeco estas la fundamento de Via trono; Boneco kaj vero iras antaŭ Via vizaĝo.
Vanhurskaus ja tuomio on istuimes vahvistus: armo ja totuus ovat sinun kasvois edessä.
Feliĉa estas la popolo, kiu konas trumpetadon; Ho Eternulo, en la lumo de Via vizaĝo ili marŝas;
Autuas on se kansa, joka ihastua taitaa: Herra, heidän pitää vaeltaman sinun kasvois valkeudessa.
Pro Via nomo ili ĝojas la tutan tagon, Kaj ili fieras pro Via justeco.
Heidän pitää iloitseman joka päivä sinun nimestäs, ja sinun vanhurskaudessas kunnialliset oleman.
Ĉar Vi estas la beleco de ilia forto; Kaj pro Via favoro altiĝas nia korno.
Sillä sinä olet heidän väkevyytensä kerskaus, ja sinun armos kautta nostat sinä ylös meidän sarvemme.
Ĉar de la Eternulo estas nia ŝildo, Kaj de la Sanktulo de Izrael estas nia reĝo.
Sillä Herra on meidän kilpemme, ja pyhä Israelissa on meidän kuninkaamme.
Tiam Vi parolis en vizio al Viaj fideluloj, Kaj Vi diris: Mi sendis helpon al heroo, Mi altigis elektiton el la popolo.
Silloin sinä puhuit näyissä pyhilles ja sanoit: minä olen sankarin herättänyt auttamaan: minä olen korottanut valitun kansasta.
Mi trovis Davidon, Mian sklavon, Per Mia sankta oleo Mi lin ŝmiris.
Minä olen löytänyt palveliani Davidin: minä olen hänen voidellut pyhällä öljylläni.
Mia mano lin subtenos, Kaj Mia brako lin fortikigos.
Minun käteni tukee häntä, ja minun käsivarteni vahvistaa häntä.
Ne venkos lin malamiko, Kaj malbonagulo lin ne premos.
Ei pidä viholliset häntä voittaman, ja väärät ei pidä häntä sulloman.
Kaj Mi disbatos antaŭ lia vizaĝo liajn malamikojn, Kaj liajn malamantojn Mi frapos.
Vaan minä lyön hänen vihollisensa hänen edestänsä; ja niitä, jotka häntä vihaavat, tahdon minä vaivata.
Kaj Mia fideleco kaj Mia favoro estas kun li; Kaj per Mia nomo altiĝos lia korno.
Mutta minun totuuteni ja armoni pitää hänen tykönänsä oleman, ja hänen sarvensa pitää minun nimeeni nostettaman ylös.
Kaj Mi etendos super la maron lian brakon Kaj super la riverojn lian dekstran manon.
Minä asetan hänen kätensä mereen, ja hänen oikian kätensä virtoihin.
Li vokos Min: Vi estas mia patro, Mia Dio, kaj la roko de mia savo.
Näin hänen pitää minun kutsuman: sinä olet minun Isäni, Jumalani ja turvani, joka minua auttaa.
Kaj Mi faros lin unuenaskito, Ĉefo super la reĝoj de la tero.
Ja minä asetan hänen esikoiseksi, kaikkein korkeimmaksi kuningasten seassa maan päällä.
Por ĉiam Mi konservos al li Mian favoron; Kaj Mia interligo kun li estos fidela.
Minä pidän hänelle armoni tähteellä ijankaikkisesti, ja minun liittoni pitää hänelle vahva oleman.
Kaj lian semon Mi faros eterna, Kaj lian tronon longedaŭra kiel la ĉielo.
Minä annan hänelle ijankaikkisen siemenen, ja vahvistan hänen istuimensa niinkauvan kuin taivaat pysyvät.
Se liaj filoj forlasos Mian instruon Kaj ne iros laŭ Miaj leĝoj;
Mutta jos hänen lapsensa minun lakini hylkäävät, ja ei vaella minun oikeudessani,
Se Miajn decidojn ili malplenumos Kaj Miajn ordonojn ili ne observos:
Jos he minun säätyni turmelevat, ja ei minun käskyjäni pidä;
Tiam Mi per bastono punos ilian pekon Kaj per batoj ilian krimon;
Niin minä heidän syntinsä vitsalla rankaisen, ja heidän pahat tekonsa haavoilla.
Sed Mian favoron Mi ne forprenos de li, Kaj Mian fidelecon Mi ne perfidos;
Mutta armoani en minä hänestä käännä pois, enkä salli totuuteni vilpistellä.
Mi ne malplenumos Mian interligon, Kaj tion, kio eliris el Mia buŝo, Mi ne ŝanĝos.
En minä riko liittoani, ja mitä minun suustani käynyt on, en minä muuta.
Unu aferon Mi ĵuris per Mia sankteco: Mi ne perfidos al David;
Minä olen vihdoin vannonut pyhyyteni kautta: en minä Davidille valehtele.
Lia semo estos eterna, Kaj lia trono estos kiel la suno antaŭ Mi.
Hänen siemenensä on oleva ijankaikkisesti, ja hänen istuimensa minun edessäni niinkuin aurinko.
Kiel la luno, ĝi staros eterne, Kaj kiel la atestulo en la ĉielo ĝi estos fidinda. Sela.
Ja niinkuin kuu, vahvistetaan se ijankaikkisesti, ja on vahvana niinkuin todistus pilvissä, Sela!
Sed nun Vi forpuŝis kaj malestimis, Vi koleris Vian sanktoleiton.
Vaan nyt sinä syökset ja heität pois, ja vihastut voidellulles.
Vi disigis la interligon kun Via sklavo, Ĵetis sur la teron lian kronon.
Sinä särjet palvelias liiton, ja tallaat hänen kruununsa maahan.
Vi detruis ĉiujn liajn barilojn, Ruinigis liajn fortikaĵojn.
Sinä rikot hänen muurinsa, ja annat hänen linnansa särjettää.
Prirabas lin ĉiuj pasantoj; Li fariĝis mokataĵo por siaj najbaroj.
Häntä raatelevat kaikki ohitsekäyväiset: hän on tullut läsnäolevaisillensa nauruksi.
Vi altigis la dekstran manon de liaj malamikoj, Vi ĝojigis ĉiujn liajn kontraŭulojn.
Sinä korotat hänen vihollistensa oikian käden, ja ilahutat kaikki hänen vainollisensa.
Vi returnis la tranĉon de lia glavo, Kaj ne subtenis lin en la milito.
Hänen miekkansa voiman olet sinä myös ottanut pois, ja et salli hänen voittaa sodassa,
Vi forigis lian brilon, Kaj lian tronon Vi ĵetis sur la teron.
Sinä hävitit hänen puhtautensa, ja annoit hänen istuimensa kaatua maahan.
Vi mallongigis la tagojn de lia juneco, Vi kovris lin per honto. Sela.
Sinä lyhennät hänen nuoruutensa ajat, ja peität hänen häpiällä, Sela!
Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi kaŝos Vin senĉese Kaj Via kolerego brulos kiel fajro?
Herra, kuinka kauvan sinä sinus niin salaat? ja annat hirmuisuutes palaa niinkuin tulen?
Ho, rememoru, kia estas la daŭro de mia vivo, Por kia vantaĵo Vi kreis ĉiujn homidojn.
Muista, kuinka lyhyt minun elämäni on: miksis tahdoit kaikki ihmiset hukkaan luoda?
Kiu homo vivas kaj neniam vidos morton, Savos sian animon de la mano de Ŝeol? Sela.
Kuka elää, ja ei näe kuolemaa? kuka sielunsa tuonelan käsistä pelastaa? Sela!
Kie estas Viaj antaŭaj favorfaroj, mia Sinjoro, Pri kiuj Vi ĵuris al David per Via fideleco?
Herra, kussa ovat sinun entiset armos, jotkas Davidille vannonut olet totuudessas?
Rememoru, mia Sinjoro, la malhonoron de Viaj sklavoj, Kiun mi portas en mia brusto de ĉiuj multaj popoloj,
Muista, Herra, palveliais pilkkaa, jonka minä kannan helmassani, kaikista niin monista kansoista,
Kaj per kiu malhonoras Viaj malamikoj, ho Eternulo, Per kiu ili malhonoras la paŝosignojn de Via sanktoleito.
Joilla, Herra, vihollises pilkkaavat, joilla he pilkkaavat voideltus askelia.
Glorata estu la Eternulo eterne. Amen, kaj Amen!
Kiitetty olkoon Herra ijankaikkisesti, amen! ja amen!